Maandagochtend zijn wij voornemens om via de kleinere wegen rustig aan naar onze nieuwe standplaats American Fork te reizen. Dat ligt ongeveer drie kwartier onder Salt Lake City. Het wordt vandaag heet, de thermometer geeft op het heetste moment van de dag 97 Fahrenheit aan.
Tijdens de reis komen we langs diverse trieste, arme stadjes. Bedrijven die ermee gestopt zijn, de bouwvallen zijn blijven staan. Krotwoningen of wat ervan over is, bewoond of onbewoond. Van welstandscommissies hebben ze hier denk ik nooit gehoord. Het Nederlandse regeltjesfetisjisme is vreselijk, maar dit is ook niet ideaal. Iedereen bouwt maar wat-ie mooi vindt of wat hij zich kan veroorloven en zet er bij voorkeur de nationale vlag op; the American dream?
Onderweg komen we een mooie plas water tegen, een verbreed deel van Sevier River, waarlangs we even rusten. Dat is het Yuba State Park. We proberen nog even door de Wasatch-bergen te gaan, maar de wegen blijken erg smal en niet geplaveid. Dus een andere weg gekozen, oostelijk langs het Utah Lake.
Bij deze warmte is het minder leuk als ’s avonds de airco in je hotelkamer het niet blijkt te doen. We krijgen een nieuwe kamer, een suite met duizend excuses, en we besluiten nog een nacht bij te boeken.
We bezondigen ons aan een all-you-can-eat buffetdiner bij een restaurant uit de bekende keten Golden Coral en proberen tegen zonsondergang te wandelen in het Utah Lake State Park in de plaats Provo. Leek mij een goed idee, dat later echter onzalig bleek te zijn. Een beetje verkoeling, een windje aan het water. Helaas dachten de muggen er ook zo over. Ze dansen in zwermen om je heen en proberen je overal te pakken. Het werd daarom maar een kort wandelingetje; vooral je mond dichthouden, om je heen slaan en snel het park uit…








